OIL AND SUGAR #2

VIDEOWERK VAN KADER ATTIA

Kader Attia, Oil and Sugar #2, 2007, video, tentoonstellingsoverzicht in BAK, basis voor actuele kunst, Utrecht, 2021, foto: Tom Janssen

BAK, basis voor actuele kunst, Utrecht toont een videokunstwerk van Kader Attia: Oil and Sugar #2 uit 2007, video, 4:30 min. 

  1. Wat hebben de twee belangrijkste ingrediënten in de video – olie en suiker – met elkaar gemeen?

  2. Waar doet de constructie van de suikerklontjes je aan denken?

  3. Zijn de suikerklontjes te herstellen in de oude vorm, na het overgieten met olie?

  4. De video wordt in een loop getoond, alsof de klontjes steeds weer worden schoongewassen. Wat wil de kunstenaar daarmee zeggen?

  5. Uit elke chaos of ondergang bestaat een vorm van ontwikkeling. Welke vorm van ontwikkeling zou jij kunnen benoemen uit de huidige pandemie?

Omschrijving kunstwerk

In Oil and Sugar #2 lost een constructie van suikerklontjes op wanneer er ruwe olie overheen wordt gegoten. Het lijkt op een gebouw dat in slow motion in elkaar stort, wat zich steeds opnieuw herhaalt.


De video verwijst naar de plantage- en suikerslavernij, én naar het systeem van aardolie en de winningsindustrie. Het werk gaat over de plaats die olie en suiker (1) innemen in de koloniale ‘architectuur’ van de geglobaliseerde wereld, zowel vroeger als nu.


In de video weerklinkt de wereld van ongelijkheid, onrecht, armoede, onderdrukking en uitsluiting; dit is wat er schuilgaat achter de façade van het westerse, moderne minimalisme (2), met zijn perfect rechte lijnen en zuivere esthetiek (schoonheid), waarnaar het witte blok verwijst.


Hoewel de constructie langzaam donker wordt en tot een chaos vervalt (3), slaagt ze erin om eindeloos onveranderd terug te keren. De schijnbare onmogelijkheid om deze vicieuze cirkel van verval en voortdurende heropleving te doorbreken, onthult de weerzinwekkende uitdaging waar het zware werk van dekolonisatie voor gesteld staat (4).


(5) Echter, in elke ondergang, onzekerheid en catastrofe bestaat er tevens een vorm van ontwikkeling, en zodoende een mogelijkheid om vaste patronen om te buigen naar ‘herstel’ – niet als een terugkeer naar wat ooit was, maar als een portaal (poort) tussen de ene wereld en de andere.


Dit werk is onderdeel van de tentoonstelling Fragments of Repair/Kader Attia. De rest van de tentoonstelling is t/m 26 september te bezoeken bij BAK, basis voor actuele kunst, in de binnenstad (Pauwstraat 13a) van Utrecht.