Lezing

9 december 2006

Unclaimed Knowledge

Kunstenaars die werkzaam zijn binnen en gebruik maken van diverse kennisdomeinen, richten zich vaak op informatie, verhalen, alternatieve zienswijzen of gebeurtenissen die in de heersende politieke, economische en geschiedkundige discussies amper aan bod komen. Ze geven deze ‘niet-opgeëiste’ of onderdrukte ‘non-kennis’ een nieuw leven binnen een artistieke context in werken met ingewikkelde verhaallijnen en complexe beeldcomposities. Weten en niet-weten worden omgevormd tot kunstobject of kunstactiviteit. Toch gaat het bij de verscheidene methodes die kunstenaars hanteren om (non-)kennis in hun werk te gebruiken niet zozeer om een simpele ‘visuele representatie’ of opheldering van het onbekende. In plaats daarvan opereren kunstenaars zelf vaak in een gebied tussen rationalisatie en intuïtie, planning en toevalligheid, blootstelling en verhulling. Zoals de filosoof Jacques Rancière schreef: “_[…] artistic phenomena are identified by their adherence to a specific regime of the sensible, which is extricated from its ordinary connections and is inhabited by a heterogeneous power, the power of a form of thought that has become foreign to itself: a product identical with something not produced, knowledge transformed into non-knowledge, logos identical with pathos, the intention of the unintentional, etc.”

In hun diversiteit en heterogeniteit behouden deze vormen van ‘kennis/non-kennis’ hun kritisch potentieel en alternatieve inhoud. Niet-opgeëiste kennis oefent zijn specifieke macht uit middels zijn tweeslachtigheid of onzekerheid en niet, zoals in bestaande kennissystemen, door zijn status als autoriteit die de ‘waarheid’ in pacht heeft. Hedendaagse kunstwerken, zowel de visuele als de ‘non-retinal’ (Duchamp), vragen om de actieve betrokkenheid van de beschouwer bij zowel de vorm als de inhoud. Hoe kan dit spel van kennis en non-kennis verspreid worden en een publiek vinden? Lenen de ruimten van hedendaagse kunstmusea en galerieën zich voor het delen van dit soort kennis?

Programma

Unclaimed Knowledge onderzoekt de wijze waarop gemarginaliseerde kennis om wordt gezet in nieuwe vormen (artistieke kennis,
‘non-knowledge’) binnen hedendaagse kunstpraktijken, en gaat in op de specifieke rol van het ‘visuele’ in deze praktijken.

14.00 uur
Discussiegroep

16.00 uur
Lezingen door en discussie met:
Sven Lütticken, kunstcriticus en kunsthistoricus, Amsterdam
Eva Meyer en Eran Schaerf, filosoof en kunstenaar, Berlijn

19.00 uur
Pauze

20.00 uur
Performance door kunstenaar Claire Harvey en filmvertoning van videodocumentatie van een performance door choreografe Ivana Müller.

suggesties uit het archief

18 september–22 december 2019

Trainingsprogramma Trainings for the Not-Yet

Trainings for the Not-Yet, een project van BAK, basis voor actuele kunst en kunstenaar Jeanne van Heeswijk in samenwerking met vele anderen, bestaat uit een tentoonstelling als een serie van ‘community learnings’, performatieve workshops, kunstwerken, leerobjecten en gesprekken. Het trainingsprogramma van het project bestaat community-to-communitysessies met kunstenaars, activisten, dansers, koks, en meer vinden elke week plaats gedurende het project.

BAK, basis voor...

2 maart 2019, 14.00-17.00

Utrecht for Her: Voices of New Women

BAK, basis voor New Women Connectors

New Women Connectors and BAK, basis voor actuele kunst, Utrecht present the gathering Utrecht for Her: Voices of New Women. Utrecht for Her: Voices of New Women gathers refugee and migrant women from all backgrounds to learn about and share challenges that women newcomers experience, and how to veer these challenges toward solutions for policy and community forums to act upon effectively.

Bijeenkomst

12 april 2019, 14.30-17.00

Let’s Mobilize for a Europe We Want: Voices of New Women

BAK, basis voor New Women Connectors

New Women Connectors en BAK, basis voor actuele kunst presenteren de bijeenkomst Let’s Mobilize for a Europe We Want: Voices of New Women. De bijeenkomst maakt deel uit van de serie BAK, basis voor… waarin BAK de handen ineen slaat met andere organisaties om te werken aan gedeelde urgenties en het gezamenlijk ontwikkelen van voorstellen voor andere vormen van samenzijn: ‘being together otherwise‘.