Fellowship

Fellow 2019/2020

Urok Shirhan

Beeldend kunstenaar Urok Shirhan verkent de politiek van beeld, geluid en stem in relatie tot (nationale) identiteit. Shirhan werkt voornamelijk met video, performance en geschreven tekst, en in haar projecten spelen gevonden materialen en autobiografische verhalen vaak een rol. In haar meest recente onderzoek verkent Shirhan de stem en de tong in relatie tot taal, fonetiek, ontheemding en assimilatie. Shirhan bezit een MA van Goldsmiths University of London, Londen; een BFA van de Gerrit Rietveld Academie, Amsterdam; en nam deel aan verschillende residency-programma’s. Shirhans werk werd onlangs getoond bij MoMA PS1, New York (binnenkort); TENT, Rotterdam, Rotterdam, 2019; AUB Art Galleries, Beirut, 2017–2018; Drodesera Festival, Trento, 2017; Nottingham Contemporary, Nottingham, 2017; Moscow International Biennale for Young Art, Moskou, 2016; en Frascati Theater, Amsterdam, 2016. Shirhan woont en werkt in Nieuwegein.

Fellowship onderzoekstraject

Macht is een van de voornaamste thema’s in Urok Shirhans praktijk, in het bijzonder de manier waarop macht als geluid, taal en beelden wordt opgevoerd. Aan haar onderzoek liggen vaak vragen ten grondslag die verband houden met haar persoonlijke biografie en familiegeschiedenis van politieke migratie. Voor Shirhan, die in Irak werd geboren, asielzoeker was en “nieuw”-Nederlands burger werd, zijn kwesties omtrent ontheemding, identiteit en het idee van’“thuis’ van bijzonder belang. In de huidige tijd nemen anti-immigrantengevoelens met de dag toe en bestaat er een hernieuwde aandacht voor fascistische retoriek. In haar onderzoek Performing the Nation tracht Shirhan deze mechanismen te begrijpen, en de manieren waarop deze, hoe subtiel dan ook, vorm krijgen in dagelijkse interacties, afbeeldingen en geluiden. Shirhan verkent de manier waarop mensen, van individu tot gemeenschap, de “staat” belichamen, en hoe de staat zichzelf als en met de mens ‘opvoert’. Shirhan verstoort het ‘vertrouwde’ of ‘gewone’ door beeld en geluid, lichaam en stem te ontheemden; en beschouwt materiaal, middels geluid, de stem en het lichaam, als een affectieve vorm van kennis die niet los kan worden gezien van gedachten en theorie. Shirhan stelt vragen als: ‘Hoe klinkt een thuisland?’, ‘Wat doet de belichaming van een staat?’, ‘Hoe belichaamt geluid, en de stem in het bijzonder, het idee van nationale identiteit en staat?’, ‘Hoe perform je post-nationaliteit?’, ‘Hoe klinkt ontheemdheid?’, ‘Wat voor voorbeelden zijn er van politieke solidariteit als lied en geluid?’