Fellowship

Fellow 2019/2020

Oleksiy Radynski

Filmmaker en schrijver Oleksiy Radynski onderzoekt de relatie tussen feit en fictie door middel van documentaire films. Op filmfestivals won hij verschillende prijzen met zijn films. Radynski’s werk werd onder meer vertoond op het International Short Film Festival Oberhausen, Oberhausen, 2019; bij Stroom Den Haag, 2019; e-flux, New York, 2019 en 2015; Forum Expanded, Berlijn, 2017; S A V V Y Contemporary, Berlijn, 2017; DOK Leipzig, 2016; Institute for Contemporary Arts, Londen, 2018 en 2015; en het Museum of Modern Art, New York, 2015. Zijn teksten werden onlangs gepubliceerd in Art and Theory of Post-1989 Central and East Europe: A Critical Anthology (2018), Proxy Politics: Power and Subversion in a Networked Age (2017), en in e-flux journal (2017, 2014) ). Hij maakt deel uit van het Visual Culture Research Center in Kiev. Radynski woont en werkt in Kiev.

Fellowship onderzoekstraject

Het onderzoeksproject Data Is the New Natural Gas beschouwt fossiele brandstoffen en big data als twee met elkaar verweven krachten die aan het roer staan van de ontwikkeling van de hedendaagse wereldwijde samenleving. Het project richt zich specifiek op de betwiste aardgaspijpleiding Nord Stream II (NSII) en op de achtergrond en totstandkoming van deze infrastructuur. In en buiten Europa wordt de NSII fel bekritiseerd door tegenstanders. De pijplijn heeft een drastische toename in onze afhankelijkheid van Russische fossiele brandstoffen tot gevolg, en daarmee van het Russische politieke model. Bovendien brengt het de doelstellingen in het Klimaatakkoord van Parijs en andere overeenkomsten mogelijk in gedrang. Wat echter ontbreekt in deze discussie is aandacht voor het feit dat autoritaire politieke systemen structureel afhankelijkheid zijn van de winning van fossiele brandstoffen en andere natuurlijke hulpbronnen, en andersom. Deze onderlinge afhankelijkheid staat centraal in het onderzoek van Oleksiy Radynski, dat de politieke en culturele geschiedenis van fossiele brandstoffen en data-infrastructuur op het Euraziatische continent belicht, gepersonifieerd in Viktor Glushkov, een wiskundige en ingenieur die tijdens het Sovjettijdperk leefde. Glushkov schreef uitgebreide kritieken op het extractieve economische model, en in zijn visionaire werk uit de jaren 1960 en 1970 stelde hij voor een “Sovjet-internet” te ontwikkelen. Zijn cybernetische expertise werd echter ingezet voor een ander doeleinde: de automatisering van Druzhba (‘Vriendschap’), ’s werelds langste oliepijpleiding, die tot op de dag van vandaag Siberische olie naar Europa vervoert en nog steeds een blauwdruk vormt voor veel extractieve infrastructuur. Dit onderzoek neemt de vorm aan van een aantal teksten die verwerkt worden tot een script voor een essayfilm gebaseerd op archiefmateriaal. De film speelt zich af in twee tijdsdimensies: de tijd van Glushkov en onze huidige tijd, de tijd van eco-activisten en de lopende discussie over de NSII-pijplijn.