Fellowship

Fellow 2019/2020

Grant Watson

In zijn onderzoeksproject How We Behave (2012-nu) verkent curator en schrijver Grant Watson aan de hand van gefilmde interviews queer-ascesis, linkse politiek en ecopolitiek. Zijn werk werd gepresenteerd bij Extra City, Antwerpen, 2017; Whitechapel Gallery, Londen, 2017; State of Concept, Athene, 2016; Nottingham Contemporary, Nottingham, 2015; The Showroom, Londen, 2015; and If I Can’t Dance, Amsterdam, 2014. Hij cureerde onder meer projecten voor Haus der Kulturen der Welt, Berlijn, 2019; Lunds Konsthal, Dublin, 2014; nGbK, Berlijn, 2014; Tate Liverpool, Liverpool, 2014; en Museum Abteiberg, Mönchengladbach, 2013. Hij was samen met Marion von Osten artistiek directeur van bauhaus imaginista (2016–2019), heeft verschillende curatoriële functies bekleed en is sinds 2015 docent aan het Royal College of Art in Londen. Hij bezit een PhD in Visual Cultures van Goldsmiths University of London, Londen. Watson woont en werkt in Londen.

Fellowship onderzoekstraject

In zijn onderzoek vraagt Grant Watson hoe het concept “zorg voor het zelf” (1981) van filosoof Michel Foucault, niet alleen op subjectiviteit, maar op een bredere economie van zorg toegepast kan worden; en hoe specifieke kwesties binnen de LGBT+-gemeenschap overlappen met klimaat- en linkse politiek. In de jaren 1980 stelde Foucault esthetiek voor als een ethiek die ontstond uit de deconstructie van de traditionele moraal en de nieuwe vormen van leven die voortkwamen uit de homorechtenbeweging. Foucaults zorg voor het zelf (zijn concept verschilt op een aantal vlakken van andere filosofen zoals Audre Lorde) kan worden opgevat als een zoektocht naar concurrentievoordelen, die, net als homorechten, mogelijk losgezongen waren van bredere sociale rechtvaardigheid. Dit project omvat twee onderzoekslijnen: de zorg voor het zelf als een transversaal en relationeel begrip; en de link tussen LGBT+-rechtenactivisme en bredere, linkse politiek. Het begint met een verkenning van een geschiedenis waarin experimentele manieren van leven, homoseksuele emancipatie en revolutionaire bewegingen elkaar doorkruisen; van de bolsjewistische decriminalisering van homoseksualiteit, de interactie tussen de Braziliaanse homobeweging en de People’s Party van Lula Da Silva, en hedendaagse discussies over queer-Marxisme. Vanuit een demografie die Foucaults masculinisme en Westerse blik ontstijgt, verbindt Watson zelfreflectie met sociale rechtvaardigheid, en verkent hij esthetiek, de praktijk van leven en technieken van het zelf als mogelijke wegen naar collectieve agency.