Fellowship

Fellow 2018/2019

Thiago de Paula Souza

Thiago de Paula Souza maakt deel uit van het curatoriele team van de 10e Biënnale van Berlijn, getiteld We Don’t Need Another Hero, 2018. Hij heeft een masteropleiding Kunstgeschiedenis gevolgd aan de universiteit van Campinas, UNICAMP, Campinas, werkte als docent bij Museu Afro Brasil, São Paulo (2014-2016), en co-cureerde de tentoonstelling Living On – In Other Words on Living?, Academie van Schone Kunsten, Wenen, Wenen, 2016. Bij de 32e Biënnale van São Paulo sloot de Paula Souza zich aan bij het Accra Study Days team, en was hij tevens onderdeel van Biënnales’ Oficina de Imaginação Política (politieke verbeelding workshop). Hij heeft samengewerkt met lanchonette.org, een door kunstenaars geleid cultureel platform gericht op dagelijks leven en progressieve acties in hedendaagse steden met São Paulo als referentiepunt, en co-creëerde We Cannot Build What We Cannot First Imagine, een visionair platform dat werk en perspectieven van geracialiseerde kunstenaars en denkers samenbrengt. De Paula Souza is geïnteresseerd in de manier waarop bepaalde gemeenschappen deelnemen aan de deconstructie van hegemonische lezingen van geschiedenissen.

Fellowship onderzoekstraject

Het beeld van Brazilië in de macropolitieke sfeer is geassocieerd met utopische voorstellingen die geïmpliceerd worden  in vooruitgangsnoties, geopolitieke stabilisatie, economische groei en sociale welvaart. Geconfronteerd met structurele ongelijkheden, geïnstitutionaliseerde genocide, politiegeweld, verwoesting van het milieu, ineenstorting in de micro- en macropolitieke sfeer, de retoriek van de gegeneraliseerde crisis van wereldwijd kapitalisme, en andere conflicten, lijkt het erop dat alle beloften van deze utopische verhalen over Brazilië hebben gefaald of geslaagd zijn in het afschermen van het hier en nu: de conflicten en spanningen die onlosmakelijk verbonden zijn met de recente geschiedenis van het land als postkoloniaal natie-project.

Het onderzoek van curator en onderwijzer Thiago de Paula Souza stelt de volgende vraag: Kunnen deze spanningen worden beschouwd als tekens van het einde van een recente utopie, of luidt het slechts de eeuwige dystopische cyclus in die de Braziliaanse geschiedenis domineert? Hoe hebben deze veranderingen, deze discontinuïteiten, vergezeld door deze herhalingen de manier waarop we de realiteit of de samenleving waarnemen beïnvloed? Waren mensen nieuwe mogelijke toekomsten aan het voortbrengen of worden we nog steeds achtervolgd door utopisch rollenspel uit het verleden? Welke experimenten uit het verleden hebben nog steeds relevantie of creatieve kracht vandaag de dag? Is de droom weer voorbij? Dit onderzoek poogt ruimtes voor kritisch denken en gezamenlijke actie te activeren, door wat geesten uit het verleden op te graven, te dromen, en nieuwe verhalen te construeren voor nu en toen.